W LABORATORIUM CERVANTESA

Jesteś tu: » Strona startowa » W LABORATORIUM CERVANTESA

W LABORATORIUM CERVANTESA

Warsztaty w warszawskim Teatrze Lalka w ramach Laboratorium Cervantesa

Któż z nas nie słyszał o tytułowym bohaterze powieści hiszpańskiego autora Miguela Cervantesa Don Kichocie? Kto z nas nie zna powiedzenia ,,walka z wiatrakami” i w końcu kto nie zna znaczenia pojęcia donkiszoteria? Don Kichot wiecznie żywy, Don Kichota zna każdy. Wychudzona postać z kopią, jadąca na szkapie w towarzystwie grubego giermka jest rozpoznawana chyba pod każdą szerokością geograficzną, podobnie jak Hamlet z czaszką w ręku. Ale kto spośród polskich czytelników naprawdę zna tekst Cervantesa? Wydana
w 1605 roku powieść Cervantesa, i opisane przez niego przypadki Rycerza Posępnego Oblicza, to parodia średniowiecznego romansu rycerskiego, przeznaczona dla dorosłych czytelników. Mimo upływu lat, komiczna i pełna urojeń podróż szlachetnego Don Kichota, rycerza wierzącego w nierealne ideały, gotowego poświęcić życie, by spełnić swe marzenia, i jego giermka Sanczo Pansy, wciąż inspiruje twórców. Słynna historia o błędnym rycerzu i opowieści o Cervantesie w wydaniu aktorki Teatru Lalka Mirosławy Płońskiej - Bartsch, która w sztuce gra rolę ukochanej Don Kichota - Dulcyneę, zainspirowały nas do tworzenia postaci, jakie w XXI w. mógłby na swojej drodze spotkać Don Kichot.  Z patyków, tekturowych kwadratów, prostokątów, trójkątów oraz z pasków papieru, tworzyliśmy postacie ze świata własnej wyobraźni. Pomysłów było wiele. Okazuje się, że Don Kichot w XXI wieku może również na swojej drodze spotkać: potwory, niedobrych ludzi, dobrych ludzi, zwierzęta, wiatraki, aczkolwiek poruszane za pomocą energii słonecznej, smoka, Dulcyneę, ale również uchodźców, ludzi różnych ras i…aniołów. Tworzyliśmy więc, w ramach projektu Laboratorium Cervantesa, swój własny spektakl, badając relacje pomiędzy słowem, rekwizytem, dźwiękiem i obrazem – tworzyliśmy teatr cieni. W warsztatach brała też udział młodzież z niepełnosprawnościami, ponieważ warsztaty odbywały się podczas 5.Warszawskiego Festiwalu Kultury Bez Barier, który jest cudownym wydarzeniem integrującym polskie społeczeństwo i uwrażliwiającym na potrzeby osób wykluczanych ze zwykłej codzienności życia społeczno-kulturalnego. Stara się także aktywizować osoby z niepełnosprawnością czy żyjące w ubóstwie, namawia je do przełamania wewnętrznych barier, do nabrania odwagi i chęci na marzenia ,,Nie bój się chcieć”. To była piękna lekcja ćwiczenia wyobraźni, radości z tworzenia, rozwijania praktycznych umiejętności, ale i lekcja pokory wobec tego co na drodze stawia nam życie.

                                                                                                                                                                                                                  Irena Skowrońska

Opracowanie: szkolnastrona.pl